15 Responses for "รำลึกความทรงจำ"

1. onjung April 8th, 2008 at 5:39 pm 1

   เราว่าเรื่องที่เราจำได้คือ ตอนที่อาจารย์แกมาบอกว่า “เรามาค่ายอาสาเพื่อมาแก้ปัญหาไม่ใช่เหรอ” แต่ตอนนั้น พวกเรากลับใช้อารมณ์ในการตัดสินใจมากกว่า ก็เลยรู้สึกไม่ค่อยดีเลย ตอนนั้น พวกเราน่าจะทำได้ดีกว่านั้นนะ
   นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “เราควรมีสติ และใช้ปัญญาในการแก้ไข”

2. oae April 8th, 2008 at 8:36 pm 2

   จำไม่ได้จริง ๆ นะ
   เพราะทั้งรุ่น คงมีแต่เรากับ rai ที่ไม่ได้ไป
   ติดสอบ Project อะ

3. preeda April 9th, 2008 at 11:58 am 3

   เห็นด้วยกับ onjung ที่ว่า “เราควรมีสติ และใช้ปัญญาในการแก้ไข”
   อย่างหาที่เปรียบมิได้..

4. vorravat April 11th, 2008 at 1:36 pm 4

   กูจำได้ทุกวัน ทุกเวลา เพราะบ้านกู 55555 จำได้ด้วยว่า แม่ง พากันกลัวอะไรก็ไม่รู้ บอกให้นอนในห้องดี ๆ ไม่ยอมนอนกัน รักกันมากมานอนตากน้ำค้างในเต็นท์กันทั้งคืน เดือดร้อนกูต้องนั่งเฝ้า(แดกเหล้า)กันทั้งคืน แต่ก็ทำให้รู้ว่า ” เพื่อนกัน ไม่เคยทิ้งกัน ไม่ว่าสิ่งนั้น จะหนักหนาสักเท่าไหร่ ” ขอบใจมาก ๆ ๆ ยังคิดถึงเพื่อนและน้อง ๆ ทุกคน

5. onjung April 11th, 2008 at 2:14 pm 5

   พูดถึงออกค่ายบ้านประธานค่าย แล้วคิดถึงตอนนั่งกินเหล้ากับเพื่อนเดี่ยวและก็หมวย(กลางดึก) และก็ร้องเพลง ภาษาอะไรไม่รู้ เชื่อปะ เราร้องไม่ได้คนเดียว ขนาดหมวย (ที่เราคิดว่าไม่ติ๊งต๊องที่สุดในค่าย) แล้ว หมวยยังร้องเพลง (ภาษาอะไรไม่รู้) ได้เลย เราละงึ๊ด งึด ตอนนั้นอากาศ หนาวๆ และเรามองดูดาวกัน ควัญไฟลอยเต็มท้องฟ้า สุดท้ายเพลงเพราะๆ จากเพื่อนเดี่ยวและก็หมวยคนสวย ฮือ ฮือ คิดถึงวันเก่าๆ จัง

6. preeda April 12th, 2008 at 7:59 am 6

   ต้องถามอุเทน ว่าคืนแรกเจออะไรไปบ้าง ….

   ไอ้เรานี่ซิ นอนไม่หลับอีกต่างหาก ร้อนตัวทั้งคืน … เช้ามาไอ้เทนบอกเห็นเด็กยืนอยู่ที่กำแพงหน้าโรงเรียน ครูบอก ห้องนั้นเคยมีคนตาย …
   (สมควรแล้วที่กูนอนไม่หลับ)

   นี่แหล่ะคือเหตุผล ที่กูไม่นอนในห้องละประดิษฐ์คุง

7. preeda April 12th, 2008 at 8:01 am 7

   แต่วันแรกที่ไป ก็สนุกดีวะ ใส่คอมไปเต็มคันรถ ที่จะนั่งแทบไม่มี… ทางไปก็เหมือนปูด้วยฝ้าย..กูจะตกรถ.

8. pooymsu April 14th, 2008 at 11:06 am 8

   555+ อย่างน้อยพวกเพื่อน ๆ ก็ได้กินอาหารขี้มือเรา 555+ ไม่ใช่ฝีมือเรา ถึงแม้จะใส่ผงชูรส และรสดีมากเกินไป แต่ก็อร่อยมาก ๆ และสุดท้ายก็หมด คิดถึงเพื่อน ๆ ทุกคนนะครับ

9. ตู่ April 20th, 2008 at 10:39 pm 9

   ตำบักหุ่งป้าเม้าส์อาหร่อยสุดๆ จาบอกให้

10. เจี๊ยบ82 April 23rd, 2008 at 10:55 am 10

    ช่ายๆ ที่ร้านอาหารของอาจารย์ที่ปรึกษาพวกเราด้วย ตำให้หมู่กิน แซบหลาย
    น่าจะเปิดร้านนะเว้ย สนับสนุนว่ะ

11. mouse April 26th, 2008 at 2:11 pm 11

    กูจำได้ดี เพราะกูอยู่แต่ห้องครัว อะรัยก้อไม่เห็นกะเค้า นั่งทำอาหารทั้งวันทั้งคืน สุดท้ายทุกคนก้อกตกเป็นลูกค้าชั้นดีของแม่ค้าเมาท์คนนี้ หนุกดี อยากไปอีกเนอะ ถ้ามีโอกาสได้ไปอีก ขอเป็นตำแหน่งอื่นนะ ขี้เกียจทำกับข้าวว่ะ

12. ตู่ May 5th, 2008 at 10:54 pm 12

    ไม่ได้ๆ เรื่่องกับข้าวต้องเจ้เม้าส์ only!

13. มิสเตอร์การ์ฟิวด์แมน May 13th, 2008 at 6:00 pm 13

    กูต้องทำโปรเจ็คคนเดียวง่ะ เพราะจะไม่จบเลยไม่ได้ไปหง่า ฮือๆๆ เสียดายแท้น้อ พี่น้องแม้ว (จริงๆ นะ อิหลี แม่นแท้ๆนะ อิอิ)

14. ชิน June 30th, 2008 at 8:09 pm 14

    แต่วันนั้นกูจำได้ แหกขี้ตาตื่นไปซื้อวัตถุดิบมาทำกับข้าว หนาวโคตร ๆ ๆ ๆ กันดารจริง ๆ กว่าจะถึงตลาด ไม่รู้ป่านนี้บ้านไอ้ประดิษฐ์ มีตลาดใกล้บ้านกับเค้ารึยังนะ

15. Ning(81) December 14th, 2008 at 10:21 am 15

    ได้ไปกับเพื่อนเหมือนกัน ความรู้สึกตอนนั้นบอกเลยว่ากลัวจริง ๆ…(เพราะสิ่งที่ได้ยินมามันน่ากลัว)
    เพื่อนเข้าใจป่ะว่าอารมณ์นั้นคือมันกลัวอ่ะ…มีเรื่องให้ทำเยอะแยะ จำได้ว่าได้นึ่งข้าวเหนียวด้วย หุ หุ
    ตื่นเต้นและตกใจกับน้อง ๆ กลุ่มปลาวาฬเกยตื้น (ทำให้รู้สึกว่ากรูจะม่ายจบเพราะพวกนี้ล่ะหว่า)
    แต่แล้วน้องเค้าก็กลับตัวกลับใจ และประทับใจตอนที่เพื่อนว๊ากน้อง และก็ปลอบกัน ร้องไห้เลยล่ะ อิอิ
    เอาเป็นว่ามีเรื่องประทังใจและอยู่ในความทรงจำหลายเรื่อง ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ก็ยังจะไปออกค่ายเหมือนเดิมจ้า