ทางกลับบ้าน-bodyslam

ทางกลับบ้าน

ในวันที่ใจมืดหม่น วันที่ชีวิตหลงทางมาไกล
ในวัน ที่ใจวุ่นวาย ยิ่งทำให้คิดถึงบ้านเรา

จากมาตั้งนาน ไกลแสนใจ เมื่อไรความฝันจะเป็นจริง
หรือที่ฝันใฝ่ไม่มีจริง

เข้าใจว่าคนทุก คน ย่อมมีเหตุผลของการเดินทาง
แต่ใจฉันยังอ้างว้าง เมื่อสิ่งที่หวังนั้นยังไกล
หนึ่งใจล่องลอย กลางผู้คนที่ก็ไม่รู้ใครเป็นใคร

หนึ่งใจที่ยัง ต้องเดินไป

เมื่อ ไรที่ล้มยังคิดถึงพ่อ เมื่อไรที่ท้อยังคิดถึงแม่
และยังทำตามคำสัญญา ชีวิตเมื่อทำได้ตามความฝัน
วันนั้น ฉันคงได้กลับ เอาฝันนั้นไปฝาก. . .

ปลิว ไปตามกระแสใจคน ยังเคว้งคว้างและไร้จุดหมายมืดมน
ความจริงใจสุดท้ายไม่มี ความหมาย โลกที่มันลวงหลอก มันช่างโหดร้าย
หรือมันอาจเป็นโชคชะตา ที่ฟ้าได้กำหนดเอาไว้

และยังคงคิดถึงพ่อ เมื่อไรที่ท้อยังคิดถึงแม่
และ ยังทำตามคำสัญญา ชีวิตเมื่อทำได้ตามความฝัน
วันนั้น ฉันคงได้กลับ เอาฝันไปกราบเท้า

แม้หนทาง มันจะยังห่างไกล ฉันจะไม่ถอดใจ วันนั้นต้องเป็น . . . จริง

ในวันที่ใจมืดหม่น วันที่ชีวิตหลงทางมาไกล
แต่ใจฉันยังสู้ไหว จะเหนื่อยแค่ไหนยังเดินต่อ
สิ่ง ที่ฝันใฝ่อาจเลื่อนลอย แต่ว่าความหวังยังยิ่งใหญ่
หนึ่งใจที่ยังต้องเดิน ไป . . .

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ลมเย็น ๆ จากหน้าต่าง ที่โชยมาปะทะกับหน้า

มือที่ถือบุหรี่ ที่เข้าใจว่าสูบไปก็ไม่มีอะไรดี

เพลงที่เข้ากับชีวิต..เปิดคลอเอื่อย ๆ มันช่าง….!!!!

เมื่อดื่มด่ำกับดนตรี และจมกับเนื้อหาที่ ซาบซึ้งจับใจ

ทำให้เข้าใจว่าชีวิตเป็นอย่างไร

อย่างน้อย ๆ ก็พอทุเลา กายที่เหนื่อยแรง ใจที่่อ่อนล้า

อ่อนล้า อ่อนล้าลงเรื่อย ๆ

เมื่อหลับตาลงน้ำตาจะไหลหรือเปล่า….บอกตัวเองว่า ไม่ท้อ ต้องสู้

แต่ใจที่บังคับได้ยากกว่า มันก็คอยจะ ฉุดดึงให้ น้ำใส ๆ ไหลออกมาจากตาอยู่เรื่อย

….

ถึงเพลงจะจบไปแล้ว แต่เรื่องราวในชีวิต คงยังไม่จบ และยังคงดำเนินต่อไป….

ขอพระผู้เป็นเจ้าจงคุ้มครอง
ขอคุณพระศรีรัตนตรัยโปรดช่วยปกปักรักษา

ขอบคุณ Body Slam
ขอบคุณครับ